Seizoen
Zaden van courgette en pompoen
Courgettes, komkommers en pompoenen zijn superleuk om zelf te kweken.
Ze nemen veel ruimte in, maar als je de juiste soorten kiest, kan je ze aan een klimrek omhoog leiden. Dan zijn ze ook geschikt voor de Makkelijke Moestuin.
Maar zodra je het over het zaaien van courgettes en pompoenen hebt, is er altijd wel iemand die zegt:
"Ja maar ho 's even: zelfgekweekte courgette - of pompoenen - kunnen hartstikke giftig zijn. Die kan je beter niet zelf zaaien."
Oké, laten we daar maar eens wat dieper op ingaan.
Zijn zelfgekweekte courgettes en pompoenen giftig?
Nee. Alleen bij hoge uitzondering.
Toch duikt het verhaal over de giftige courgette elk jaar wel een keertje op. Inmiddels is er ook een variant met giftige pompoenen. Het is typisch zo'n geval van de klok horen luiden maar niet weten waar de klepel hangt.
Het zit zo:
Voor zover ik weet is er ooit één persoon overleden aan een giftige courgette.
Dat was een Duitse man die is overleden nadat hij een courgette uit zijn eigen moestuin had gegeten. In die courgette zat extreem veel cucurbitacine: een gif dat van nature voorkomt in alle komkommerachtigen (Cucurbitaceae).
Teel je courgettes uit nieuw gekochte zaden dan kan deze bittere gifstof niet voorkomen: die is er allang uitgekweekt.
Wanneer kan cucurbitacine weer ontstaan?
Daar moet je heel wat voor doen:
- je moet jaar in jaar uit voortkweken met de zaden uit je zelfgekweekte courgettes
- je moet naast je eetbare courgettes en pompoenen ook oneetbare sierkalebassen kweken
- je moet je zaden uit courgettes of pompoenen oogsten die zijn bevrucht met het stuifmeel van de sierkalebassen
- en al die omstandigheden moeten een paar jaar doorgaan
Pas dan kan bij hoge uitzondering de cucurbitacine weer te voorschijn komen.
En dat is bij die Duitse man gebeurd. Die teelde telkens door van zijn eigen zaden.
Hoe weet je of de vrucht wel of niet giftig is?
Die giftige stof proef je meteen: de vrucht is dan extreem bitter. Niet te eten dus. Geloof me: je spuugt het meteen weer uit.
Maar stel dat je het niet proeft omdat je geen smaakpapillen meer hebt: dan nóg moet je er veel van eten voor je er ziek van wordt. Laat staan dat je eraan overlijdt. En je moet al een hele zwakke gezondheid hebben.
Hoe kan ik 100% zeker zijn dat dit mij niet overkomt?
Simpel. Door nieuwe zaden te gebruiken. Liefst die van ons natuurlijk 😀.
Zadentelers oogsten alleen maar zaden van planten die streng gescheiden zijn van hun soortgenoten.
Dat doen ze niet alleen bij courgettes en pompoenen, maar bij alle planten. Logisch: want anders kunnen ze niet garanderen wat er uit de zaden tevoorschijn komt.
Wil je toch je eigen zaden oogsten, zorg dan in ieder geval dat er in de nabije omgeving geen sierkalebassen staan.
Maar hoe zit dat dan met komkommers?
Zelfgekweekte komkommers kunnen inderdaad soms ook een beetje bitter worden. Eigenlijk is dat precies dezelfde stof, maar wel in veel mindere mate.
Het ontstaat vooral als er te weinig water is tijdens de periode dat de vruchten groeien. Meestal alleen in het topje, niet in de hele komkommers.
Deze eigenschap komt vooral bij de oude soorten voor, bijvoorbeeld bij de erfgoedzaden.
Onze komkommers én courgettes zijn soorten waarbij extra gelet is op het niet bitter kunnen worden, zelfs niet bij extreme hitte of droogte.
Da's dus een extra veilige keuze 😄.
Succes met zaaien!
