Opa's tuintje

Deze pagina gaat over mijn opa's tuintje. Ik heb dit tuintje voor hem gemaakt en dit stukje geschreven toen hij 89 was en ik nog 14.

Ik wil jullie vooral laten zien dat je (bijna) altijd een Makkelijke Moestuin kan hebben én onderhouden, ongeacht je leeftijd of lichamelijke conditie.
mijn opa Harry
mijn opa Harry
In 2008:

Mijn opa

Mijn opa, Harrie, was vroeger altijd bezig. Aan het timmeren, schilderen, knutselen en klussen. En hij was heel wat uren bezig in zijn tuin. Gek op bloemetjes en een strak gazon.

Maar die tijd is voorbij. Opa is bijna 90 en hij kan niet veel meer. Al helemaal niet tuinieren. Toen ik mijn Opa in de tuin zag zitten, dacht ik: waarom ook geen Makkelijke Moestuin voor hem?

Eerst ging ik naar mijn moeder toe om te vragen of het mogelijk zou zijn om een (kleine) bak op tafelhoogte te maken voor Opa. "Waarom heb ik daar niet eerder aan gedacht!", was haar eerste reactie "Wat zou hij dát leuk vinden!"

Daarna gingen we snel naar Opa toe om het voor te stellen. Opa's reactie was geweldig; nu kon hij eindelijk weer een eigen tuintje bijhouden.

Maak een bak op tafelhoogte

Mijn moeder en ik begonnen snel de bak voor het tuintje te timmeren.

Een tafelbak is heel makkelijk te maken, het zelfde principe als een gewone bak maar dan moet je er een bodem in maken. Wij hadden gelukkig nog wat plaatmateriaal liggen:
ik zet plastic profielen op de randen
ik zet plastic profielen op de randen
We maakten een bodemplaat van 60 bij 90 cm. De zijkanten zijn ook van een soort triplex; 15 cm hoog. Met schroeven en hoekjes zetten we de bak in elkaar.

De bovenranden zijn afgedekt met u-profielen om het hout te beschermen tegen de regen. Nog wat gaten in de bodem zodat het water kan weglopen en klaar!

Aan de slag

Opa was zelfs zo enthousiast dat hij de volgende dag mijn oma mee nam naar het locale tuincentrum om slaplantjes en bloemetjes te kopen voor zijn toekomstige tuintje!

Toen de bak klaar was zijn we samen gaan planten:
samen de bak beplanten
samen de bak beplanten
Vier rode slaplantjes, 4 éénjarige bloemen, één aardbeienplant, 16 radijszaadjes, 16 Ixia bloem-bolletjes en één geranium.

Sindsdien kan mijn opa zichzelf weer met trots een tuinier noemen. Hij heeft al allerlei plantjes in zijn bak gezet en geeft ze elke avond water. Hij doet zelfs mee met de aardbei-competitie!

Conclusie

Als je niet meer kunt bukken of in een rolstoel zit hoeft dat niet te betekenen dat je niet meer kunt tuinieren. Juist oudere mensen hebben er heel veel plezier in om wat groenten en plantjes te kweken.

Ik ben blij dat ik mijn opa op zo'n manier een hele leuke hobby heb gegeven!
Na gedane arbeid is het goed...
Na gedane arbeid is het goed...
PS: Meer over opa en bakken op poten? Dat vindt je hier.